Huizinga Instituut

A New Dutch Imperial History. Connecting Dutch and Overseas Pasts

Fri, 23 Jul 2010 10:31:00 +0200

Organisation: Koninklijk Nederlands Historisch Genootschap
Venue: The Hague, 1 October 2010
Registration: by way of an email to: info@knhg.nl, or by telephone: +31 (0)70 3140363
Programme:
The conference ‘A New Dutch Imperial History' aims to integrate colonialism and imperialism into the historiographical debate in the Netherlands. Speakers at the conference will seek fresh connections between the history of the colonies and that of the Dutch metropole, and explore the potential of new approaches in imperial history to Dutch historical practice. Such issues are not only of interest to a small circle of specialists, but also to the wider community of historians of the Netherlands.In recent years, the history of empire in particular has received fresh attention from historians in Great Britain and France. The central issue in the British ‘New Imperial History' is the connectedness between the European metropoles and the different parts of their empires. Avoiding European-centred narratives of a dominant metropole and peripheral colonies, historians have looked for a more balanced interpretation of the reciprocity of social and cultural influences, and have developed the concept of a single imperial space as an analytical framework. In France, recent research has focused on the cultures of imperialism and explored the moral dimensions of the colonial relationship in the past and the present. These developments in neighbouring countries offer important stimuli to the Dutch historical community.
Keynote speakers from Great Britain (Alan Lester) and France (Romain Bertrand) will expound the latest developments in the field of the new imperial histories. Other participants will be asked to explore the issue of connectedness, reciprocity and colonial identities in the Dutch colonial world. They will do so by examining several themes of both Dutch and Dutch colonial history, including migration networks, the circulation of information and knowledge and the influence of the empire on culture and moral values. The conference will have four panels: 1) Migration circuits; 2) Information and cultural networks; 3) Imperial values and 4) Imperial knowledge. In a round table debate, specialists on colonial as well as Dutch metropolitan history will be invited to reflect on the prospects of linking up their pasts into an integrated narrative.

Openingssymposium Netwerk Medische Geschiedenis

Thu, 15 Jul 2010 14:45:00 +0200

'Tussen Kleio en Asklepios': Staat en toekomst van de medische geschiedenis

Datum: vrijdag 1 oktober 2010
Tijd: 13.00-17.00
Locatie: Vrije Universiteit Amsterdam (Aurorazaal, begane grond van het hoofdgebouw, achter de congresbalie, Boelelaan 1105)
Aanmelding: Robert Vonk, r.vonk@vumc.nl. Vermeld ook of u belangstelling heeft om lid te worden van het Netwerk.
Programma:

Onderwijsagenda 2010-2011

Thu, 15 Jul 2010 13:49:00 +0200

In september zal de nieuwe onderwijsgids verschijnen maar nu al is een groot aantal onderdelen van het programma bekend.
De Cursus Cultuurhistorisch Onderzoek voor eerstejaars promovendi is vernieuwd. Ook kunnen we alvast met trots melden dat prof. Peter Burke begin april 2011 een masterclass komt geven met als thema 'Discovering the History of Knowledge.' Zet ook vast het promovendisymposium in de agenda, dat van 7-9 oktober 2010 weer zal plaatsvinden in Barchem!

Namens het bureau van het Huizinga Instituut een heel goede zomer gewenst!

CfP: Symposium Van lectio tot PowerPoint

Tue, 25 May 2010 11:39:00 +0200

Over de geschiedenis van het onderwijs aan de Nederlandse universiteiten.

Datum Symposium: 26 november 2010
Deadline CfP: 15 juli 2010 (max. 500 woorden)

Geïnteresseerden kunnen zich wenden tot prof. dr. L.J. Dorsman (UU), e-mail: l.j.dorsman@uu.nl, tel.: 030-253 6441/605 4904, of tot dr. P.J. Knegtmans (UvA), e-mail: p.j.knegtmans@uva.nl, tel.: 020-525 3342/441 0141.

Tegenwoordig vertoont menige universitaire docent op college foto's, fragmenten van tv-uitzendingen, documentaires, interviews of zelfs van speelfilms. In een handomdraai laat hij of zij veel voorkomende ziektebeelden of oude handschriften op een beeldscherm verschijnen. Anderen ondersteunen hun college met grafieken en tabellen. Al deze hulpmiddelen dienen om de aandacht van de studenten vast te houden en hen met de docent te laten meedenken. Want het huidige universitaire onderwijs moet de nieuwsgierigheid prikkelen, inspireren tot zelfwerkzaamheid en tot het ontwikkelen van een kritische geest.
Dit streven is niet nieuw.

Het is aannemelijk dat dit de bedoeling was van vrijwel elke docent, sinds de universiteiten de opdracht kregen studenten voor te bereiden op zelfstandige beoefening der wetenschap. Maar lange tijd waren de middelen beperkt. Heel lang stonden de hoogleraren er met soms zeer brede leeropdrachten alleen voor. Het staat vast dat er ook toen boeiende en inspirerende docenten waren. Voor anderen echter kwam het onderwijs niet op de eerste plaats. Zij beperkten zich tot het jaar in jaar uit voordragen van dezelfde tekst. De anekdotes hierover zijn bekend: studenten die van ouderejaars een collegedictaat hadden kunnen overnemen, lachten al voordat het grapje was uitgesproken.
Een van de belangrijkste verworvenheden van de democratiseringsbeweging van de jaren 1960 en 1970 is dat er aandacht kwam voor didactiek en de effectiviteit van het onderwijs. Bovendien maakte de komst van de wetenschappelijke medewerkers in vaste dienst het mogelijk te experimenteren met meer arbeidsintensieve vormen van onderwijs. Er kwamen werkgroepen waarin van de studenten inbreng werd verwacht. Er kwamen curricula met een duidelijke opbouw, waarin na het kandidaatsexamen de mogelijkheid bestond tot verdieping en specialisatie. Er kwamen op gezette tijd tentamens en herkansingen en meer en meer werd gepoogd vast te stellen wat de studenten op enig moment moesten kennen en kunnen. Universitair onderwijs was niet langer eenrichtingsverkeer.
Eeuwenlang was het gebruik geweest dat de hoogleraar op dicteersnelheid een dictaat voordroeg en moeilijke passages uitlegde. Eeuwenlang ook gebeurde dat in het Latijn, de universele geleerdentaal die behoorde bij de cultuur die de bron was van alle geleerdheid. Deze vorm van doceren lijkt dominant te zijn geweest tot ver in de negentiende eeuw. Het werd ondersteund door privatissima waarin een select groepje studenten gedichten van klassieke auteurs scandeerde, en door disputaties waarin studenten hun retorische vaardigheid demonstreerden. Als de studie al door een promotie werd afgesloten, geschiedde dit veelal op stellingen waarvan er duizenden in omloop waren.
De vraag is of het universitaire onderwijs in vroeger eeuwen wel zo eenvormig was als het hier wordt voorgesteld. Het is bekend dat in de zestiende, de zeventiende en de achttiende eeuw sommige colleges al in het Nederlands werden verzorgd. Lag dat dan aan het vak of aan het publiek? En wanneer kreeg het Nederlands in het onderwijs en bij promoties de overhand? Heel lang werd dat onderwijs gegeven bij de professor thuis, in zijn collegekamer. Was dat een algemeen verschijnsel en zo ja, wanneer en waarom veranderde dat? Wat was precies de bedoeling van het disputeren? Was het in alle faculteiten en aan alle universiteiten wel even verspreid? Wanneer en waarom raakte het in onbruik? Zetten de studenten het voort in hun disputen, waar zij ook voordrachten gaven? En wanneer en waarom raakte het schrijven van proefschriften in zwang?
Ook vroeger werden in het onderwijs hulpmiddelen gebruikt. De vraag is welke dat waren en welk doel zij dienden. Het vaardigheidsonderwijs ontwikkelde zich eveneens. Heel lang was de anatomische les een spektakel dat slechts van gepaste afstand mocht worden aanschouwd. Wanneer mochten of moesten de studenten zelf de snijzaal in? En hoe zat het in het algemeen met het praktische onderwijs. Wanneer kwamen er practica? Waartoe dienden zij? Wat was en is in het algemeen het doel van het universitaire onderwijs vroeger en nu in Nederland?

Ter bespreking van deze en soortgelijke vragen organiseren het Belgisch-Nederlands genootschap voor wetenschaps- en universiteitsgeschiedenis Gewina, het Descartes Centre for the History and Philosophy of the Sciences and the Humanities (Universiteit Utrecht) en het Huizinga Instituut op vrijdag 26 november 2010 in Utrecht het symposium ‘Van lectio tot PowerPoint'.

Belangstellenden worden uitgenodigd vóór 15 juli 2010 een voorstel van maximaal 500 woorden in te dienen. De spreektijd zal ongeveer een half uur zijn. De bijdragen zullen worden gebundeld tot een boek.

Verhuizing Huizinga Instituut

Mon, 01 Mar 2010 10:10:00 +0200

Het Huizinga Instituut is verhuisd naar een nieuwe locatie in Amsterdam. Het nieuwe adres luidt sinds 11 januari jl.:

Huizinga Instituut
Spuistraat 210, kamer 1.25
1012 VT Amsterdam

Huizinga Nieuwsbrief

Tue, 25 Mar 2008 13:45:00 +0200

Het Huizinga Nieuws brengt u drie keer per jaar informatie over onderwijs-en onderzoeksactiviteiten. Kopij voor de nieuwsbrief is zeer welkom en kan worden gestuurd naar huizinga-fgw@uva.nl

Nieuwsbrief december 2007

Nieuwsbrief april 2008

Nieuwsbrief september 2008

Nieuwsbrief december 2008

nieuwsbrief april 2009

nieuwsbrief september 2009